roverki.pl
Użytkownik:
Hasło:

Historia silnika Rover V8 Drukuj Udostępnij na swojej tablicy!
Dodany przez irek   
poniedziałek, 10 grudnia 2001 19:04

Historia silnika Rover V8 rozpoczęła się w roku 1960...

Historia silnika Rover V8 rozpoczęła się w roku 1960 kiedy to należąca do General Motors firma Buick opracowała całkowicie aluminiowy silnik V8 o pojemności 3.5 litra. Silnik ten pojawił się w roku 1961 w samochodach Buick Skylark, Pontiac Tempest oraz Oldsmobile Cutlass i był w nich montowany przez trzy kolejne lata. W roku 1964 GM zaprzestał produkcji tego silnika, ponieważ nie był on w stanie konkurować z powszechnymi w tym czasie w USA żeliwnymi silnikami 6 i 7 litrowymi. Mały jak na amerykańskie warunki silnik V8 trafił do firmy Mercury Marine, która produkowała łodzie motorowe. W tym samym czasie ówczesny dyrektor firmy Rover William Martin-Hurst odwiedził firmę Mercury Marine. Celem jego wizyty było omówienie sprzedaży dużej ilości silników, które miały być montowane w łodziach rybackich. Chodziło o turbiny gazowe, które były montowane w prototypowym samochodzie Rover XT1 (Jet 1). Niektóre źródła podają, że Amerykanie chcieli kupić silniki Diesla 2.25 z Land Rovera w celu montowania ich w łodziach rybackich.

Podczas wizyty zauważył aluminiowy V8 i zaczął o niego wypytywać szefa Mercury Marine Carla Heikhaefera. W efekcie zamiast kontraktu na dostawy silników Rovera Martin-Hurst przywiózł do Anglii jeden silnik V8, który został zamontowany w modelu Rover P5. W tym czasie Rover miał już ugruntowaną pozycję na rynku jako producent limuzyn średniej klasy oraz samochodów terenowych, jednak firmie brakowało dobrego i mocnego silnika. Samochód Rover P5 był autem wyższej klasy, miał niezależne zawieszenie wszystkich kół i tarczowe hamulce. Jedynym jego ograniczeniem był mały i dość słaby silnik R6 2995 cm3 121 KM.

Model P5 z zamontowanym silnikiem V8 został przedstawiony właścicielowi firmy Spencerowi Wilks. Osiągi były tak imponujące, że postanowiono o natychmiastowym wdrożeniu modelu P5 z silnikiem V8 (czyli P5B) do produkcji. Przez kolejne trzy lata przygotowywano się do produkcji silnika i w roku 1967 pojawił się w sprzedaży Rover 3,5 litre. Oczywiście natychmiast osiągnął sukces.

W tym samym czasie Spen King pracował nad prototypem nowoczesnego Land Rovera, który miał łączyć możliwości poruszania się w terenie klasycznego Land-Rovera z komfortem oferowanym przez limuzyny. Z założeń Road-Rover miał mieć 100 cali rozstawu osi i zawieszenie na sprężynach. Do opracowywanego modelu przewidywano dwa silniki: czterocylindrowy rzędowy silnik montowany w Land Roverze serii IIa oraz nowy nabytek firmy aluminiowy V8. Na szczęście zdecydowano, że nowy pojazd będzie miał wyłącznie silnik V8, a nadmiar mocy będzie kompensowany przez stały napęd obu osi. Prototyp Road-Rovera został zaprezentowany w 1967 roku, później po kilku korektach stylistycznych wykonanych przez Davida Bache samochód trafił do produkcji. Najpierw został pokazany publicznie jako produkt nieznanej nikomu firmy Velar, następnie już jako nowy model firmy Land Rover. Ostatecznie przyjęto nazwę Range Rover.

Silnik przez dość długi okres nie był modyfikowany. Jedynie zmianie ulegał stopień sprężania, który miał nieznaczny wpływ na moc silnika. W 1972 roku w Jaguar Rover Australia opracowano wersję tego silnika o pojemności zwiększonej do 4.4 litra. Silnik ten stanowił źródło napędu samochodu Leyland P75. W latach 70-tych prowadzono też prace nad skonstruowaniem silnika Diesla na bazie aluminiowego V8 wspólnie z firmą Perkins, ale po wielu nieudanych próbach projekt Iceberg został zawieszony.

Pierwsza poważna modyfikacja pojawiła się 1986 roku, kiedy to wprowadzono wielopunktowy wtrysk paliwa. Silnik zwiększył moc z około 135 KM (dla wersji gaźnikowej) do 165 KM. Następna modyfikacja to zwiększenie w 1987 roku pojemności skokowej do 3.9 litra (około 180 KM) dla wersji amerykańskich. W 1989 roku również wersje europejskie Range Rovera otrzymały taki silnik. Następna wersja to silnik 4.2 o mocy 200 KM dla Range Rovera LSE (w wersji amerykańskiej County LWB).

W 1994 roku pojawiła się druga wersja Range Rovera. Samochód otrzymał dwa nowe silniki: zmodyfikowany 3.9, który od tej pory nazywa się 4.0 oraz 4.6. Na tym najprawdopodobniej kończy się historia silnika V8.